Po krótkiej, ciężkiej chorobie w szpitalu w Gdyni zmarł  trener Zbigniew Liszewski (57 l.),jedna z legendarnych postaci z najlepszych lat polskiego tenisa stołowego, przez lata zawiązany z gdańskim AZS-AWF i reprezentacją.

W sztabie szkoleniowym kadry odpowiadał za odnowę biologiczną i przygotowanie fizyczne. W tym charakterze wielokrotnie uczestniczył w mistrzostwach świata i Europy. Miał też swój wkład w zdobycie przez zespół gdańskiej uczelni Pucharu Europy w tenisie stołowym. Przez pewien okres samodzielnie prowadził w I lidze zespół oliwskiej uczelni. Był lekkoatletą, który z wzajemnością zakochał się w pingpongu. W każdym z medali zdobywanych przez Andrzeja Grubbę, Leszka Kucharskiego, Andrzeja Jakubowicza, Tadeusza Klimkowskiego była cząstka jego pasji i miłości do życia. Biegli za nim w ciężkich, kondycyjnych wyprawach po Tatrach. Biegli, bo ufali, że "Licha"  przeciera te szlaki dla nich. Że oddaje swoje umiejętności i możliwości, by ich droga do sukcesu sportowego była łatwiejsza. Ufali dlatego, że "Licha" nigdy nie szukał dla siebie miejsca w pierwszym rzędzie. Pozostał w cieniu, ale cień ten oświetlał wielu, którym z latami polityczny dostatek odebrał pamięć i wrażliwość.

Umarł niespodziewanie. Jeszcze kilka tygodni temu pojawiał się na boisku AWF. Raczej z towarzyskiego sentymentu niż z potrzeby. Narzekał na biodra, a piłkę kopał tylko dla kurażu. Zresztą nie miał wyboru, skoro pracował z Grubbą i Kucharskim. Z Kucharskim już przy Alei Andrzeja nie potrenuję, ale z "Grubym", kto wie, może już idą na Kasprowy...

Pamiętajmy o Zbyszku.

Marek Formela

Tweet